Geçen yılın sonundan bu yılın ortasına kadar web tasarım (dizayn değil) kursuna gittim, ve bitirme ödevi olarak iki tane proje verdiler bana. Bir süredir onları yapmaya çalışıyorum. Bir iki tane sorunla karşılaştım, hepsini de kendim hallettim. Demek ki isteyince oluyormuş. Birinci problem Flash ile bir .php dosyasını çağırmak istediğimde ortaya çıktı. En sonunda dedim ki ben bunu Apache’nin kök dizinine taşıyayım, ve bir baktım o zaman oldu. İkinci problem ise ben on (release) { getURL("var.php?durum=satilacak&kategori=kucukler"); } yerine on (release) { getURL("var.php?durum=satilacak?kategori=kucukler"); } yazdığım zaman ortaya çıktı. Kaç gün düşündüm düşündüm forumlara yazdım falan sonra kendi kendime buldum. E bu da bir şey. Üçüncüsü ise yukarıdaki komuttan sonra gotoAndStop(4); yazmak istememdi. Bu ise belirtilen kareye gidiyor. Ama ya .php dosyasını çağırıyordu, ya da kareye gidiyordu. Onu da şöyle çözdüm:
on (release) { var urun:LoadVars = new LoadVars();
urun.load("var.php?durum=satilacak&kategori=kucukler");
gotoAndStop(4); }. Başka bir dosyada ise bir galeri yapmaya çalışıyorum. Başka bir sorunla karşılaşırsam onu da ve çözümünü de yazarım.

True Blood’un bir bölümünü izliyordum, o bölümde ilk defa birlikte olacak bir kız vampir ve bir erkek insan var. Kız da bakire olarak ölmüş ve vampir olarak tekrar dirilmiş. Neyse bunlar birlikte oluyorlar ve kızın bekareti bozuluyor. Ertesi gün tekrar birlikte oluyorlar ve kızdan tekrar kan geliyor. Anlaşılıyor ki kızın bekaret zarı tekrar çıkmış. Acaba diyorum ki, hemoroid olan bir vampir, hemoroidini patlattırsa tekrar çıkar mı? Düşünsenize patlattırıyor tekrar çıkıyor, patlattırıyor tekrar çıkıyor. Komik olmaz mıydı

“Sabancı Üniversitesi öğrencisi Selen Başol (20), yapay zekâ projesiyle Google’a başvurdu, Anita Borg bursundan 5 bin Euro kazandı. Google’ın desteklediği yapay zekâ hayata geçirilebilirse tıbbi veriler alanında büyük kolaylıklar sağlayacak. Henüz emekleme aşamasında olan yapay zekâ, şimdiden pili bittiğinde kendi kendine sipariş verebiliyor.”

Bugün Hürriyet’in Pazar ekinde böyle bir haber vardı, vapurda dikkatimi çekti. Vallahi tebrik ettim kendisini kendi kendime. Ayrıca bu öğrencinin çalıştığım okuldan çıkması da ayrı bir gurur kaynağı (bana ne oluyorsa).

Ursula K. LeGuin’in Yerdeniz serisinden çıkan ikinci kitabı Atuan Mezarları’nı bitirdim. Kitap için şöyle diyor LeGuin: “Atuan Mezarları’nın konusu tek kelimeyle söylemek gerekirse cinselliktir. Kitapta bir sürü simge var, tabii ki yazarken bunları bilinçli bir şekilde çözümlemedim; bu simgelerin hepsi cinsel simgeler olarak okunabilir. Daha açık söylemek gerekirse kitabı bir kadının büyümesi olarak okuyabilirsiniz. Temalar, doğum, yeniden doğum, yıkım ve özgürlük.”

Kitabı okurken sıkılmadığımı söylersem yalan söylemiş olurum. Fakat buna rağmen Yerdeniz serisini bitirmeye kararlıyım.

Kitap, Yerdeniz’de Kargad Diyarı’nda Atuan Mezarları Mahalinde geçiyor. Bir gün Mezarlar’ın bekçisi Yüksek Rahibe ölüyor ve diğer rahibeler gelenek olduğu üzere aynı günde doğan bir kız çocuk aramaya gidiyorlar, çünkü Yüksek Rahibe’nin ruhunun onde vücut bulduğuna inanıyorlar. Aynı gün, aynı saatte doğan bir kız çocuğu buluyorlar ve 5 yaşında onu ailesinden alıyorlar. Daha sonra o kız çocuğunu Yüksek Rahibe olarak yetiştiriyorlar (daha doğrusu o hala Yüksek Rahibe fakat anıları yok olduğu için onları canlandırıyorlar).

Her zaman olduğu gibi (gerçi daha ikinci) kitabın hepsini anlatmayacağım, okumak isteyenlerin keyfini bozmayayım.

Kitap Metis yayınlarından çıkmış ve her zamanki gibi Çiğdem Erkal İpek tarafından çevrilmiş.

Bugün üçüncü kitap olan En Uzak Sahil’i aldım, onu okuyacağım. Onu da yazarım.

Hayatımın aşkı, sevgilimle evlenmemizin 3., beraberliğimizin 4. yılı. Bu 4 yıl içinde neler yaşadık neler. Ve ben onu, Gökçe’mi her zamankinden çok seviyorum.

Sevgiler,

Eğer Ubuntu (ya da genel olarak linux, ama ben Ubuntu’yu anlatacağım) sisteminizde Facebook videolarını seyredemiyorsanız ya da Flash videoları kocaman bir Stop tuşu olarak çıkıp siz bastığınızda oynuyorsa, yapacaklarınız çok basit. Mozilla Firefox adres çubuğuna about:plugins yazın ve çıktıda libswfdecmozilla.so olup olmadığına bakın. Eğer varsa konsolda sudo apt-get purge swfdec-gnome swfdec-mozilla komutunu vermek sorununuzu çözecektir.

Ülkemizde ne zekalar var yahu, imkan verilse aya gidecek beyinler!

Yok, bunu dalga geçerek söylemiyorum. Cumartesi günü İzTV’de Wilco’nun Karavanı’nı seyrediyorduk sevgilimle. Wilco Doğubeyazıt’ta bazı yerleri tanıttıktan sonra dışarı bir çıktı ki Batmobile benzeri bir araba. Sahibi bu arabayı Murat 131′den bozarak, buzdolabı saclarıyla yapmış, o buzdolabı saclarını da imkan olmadığından dolayı hurdacıdan almış. Adam arabanın yanındaki roketler için yangın söndürücü kullanmış. Adamın kendisi kaportacı, ama yapmış. Aynı programda, başka bir yerde ise birkaç kişi oturup bir şeyle uğraşıyorlardı. Wilco sordu siz ne yapıyorsunuz diye, gelen cevap: Mayın robotu. Düşünebiliyor musunuz, mayın robotu! Bunu da türlü imkansızlıklar içinde yapmaya çalışıyorlar. Öğrenğin bir okul iki tane dolap bağışlamış, bütün malzemeleri orada tutuyorlar. Malzeme dediğim da oradan buradan, hurdacıdan bulunmuş şeyler. Yıllar önce tugay komutanına göstermişler yaptıklarını, komutan ilgilenmiş falan, ama tayini çıkınca ilgilenecek kimse kalmamış.

Ben bu programı izlerken gözlerim dolar gibi oldu ve ayakta alkışlamak istedim insanımızın imkansızlıklar içinde neler yaptığını görünce.

Herkese anlatıyorum, bir de size anlatayım: Amerika’da bir Türk, metalin aşınmasını en aza indirgeyecek bir formül bulmuş ve NASA ve donanma bu adamı el üstünde tutuyorlarmış. Derken adam vatan özlemiyle Türkiye’ye gelmiş ve burada çalışmalarına devam etmiş. Ama bir süre sonra parası bitmiş ve bir ortak aramaya başlamış. Gittiği geldiği o kadar firma, o kadar şirket adamın çalışmalarına ilgi göstermemiş, adam da Amerika’ya geri dönmeye zorunlu kalmış. Gerçi bu imkansızlıktan olan bir şey değil ama gene de anlatmak istedim.

Bir süredir True Blood adında bir dizi seyrediyorum. Bu dizi belki de Buffy’den sonra sıklaşmış olan vampir dizilerinden bir tanesi. Konusu kısaca şöyle: Japon endüstrisinin sentetik bir kan yapmalarıyla birlikte tabutlarından çıkan Louisiana vampirleri, halkın arasına karışmak istemektedir. Bu arada dizide bir de aşk hikayesi var ve her zaman olduğu gibi bir vampirle (Bill Compton) bir insan (Sookie Stackhouse) arasında. Ama Sookie de normal bir insan değil, bir telepat (başkalarının düşüncelerini okuyabilen). Bill’in düşüncelerini okuyamadığı için ondan hoşlanıyor ve bu aşk böyle başlıyor. Diziyi fazla anlatmayayım çünkü seyretmek isteyenler olabilir, ve bence seyretmeliler de. Bu dizi daha önce de CNBC-e kanalında yayımlanan Six Feet Under’in yaratıcısı Alan Ball tarafından, erken gittiği bir dişçi randevusunda bekleme salonunda Charlaine Harris’in Southern Vampire Mysteries kitap serisinin ilk kitabını okuması sonrasında yapılmasına karar veriliyor. Dizi her Pazar günü Amerika’da HBO paralı kablo kanalında yayımlanıyor. Dizinin başlangıç müziği country müzik şarkıcısı Jace Everett’tin 2005 yılında çıkan aynı adlı albümünden Bad Things.

Ursula K. LeGuin’in Yerdeniz serisinin ilk kitabı olan Yerdeniz Büyücüsü’nden sözetmek istiyorum. Bir süre önce hadi fantastik yazı okuyayım dedim ve adını daha önceden duymuş olduğum Ursula K. LeGuin’le başladım. Benim okuduğum kitapları kaç günde okuduğumu ölçmek gibi bir hastalığım vardır, o yüzden bunu da 5 günde okuduğumu söylemeliyim. Bu kitap büyücü olma kaderiyle doğan ve bir büyücünün yanına çırak olarak giden Duny’yi anlatıyor. Büyücü öğretebildiği kadarını ona öğretiyor ve soruyor: Roke adasına (büyücülük sanatlarının öğretildiği bir ada) gitmek ister misin? Duny (ya da büyücünün ona verdiği gerçek ismiyle Ged) kabul ediyor ve Roke adasına gidiyor. Orada bir sınıf arkadaşıyla atışırken ölüler dünyasından bir ruh çağırıyor, ruhla birlikte bir gölge de geliyor ve gölge ona musallat oluyor.

Okunası bir kitap, ben şu anda ikinci kitap Atuan Mezarları’nı okuyorum. O bitince onun hakkında da bir şeyler karalarım.

Not: Seri şu kitaplardan oluşuyor: Yerdeniz Büyücüsü, Atuan Mezarları, En Uzak Sahil, Tehanu ve Öteki Rüzgar. Bu arada Metis Yayınları’nın Tehanu’nun basımından bir yıl sonra bastığı Yerdeniz Öyküleri var, ki sanırım o bu seriye ait değil.

Dün minibüse bindiğimde aklıma bir şey geldi, dedim bunu yazayım. Eskiden dolmuşta ya da minibüste herhangi biriniz ve herhangi bir yolcu arasında kesin şöyle bir diyalog geçmiştir:

-Şu parayı uzatabilir misiniz?

+Neresi?

-Tamam

Tamam diye bir durak var mı ki? Ne zaman kondu bu durak? Nerededir? Bana İstanbul’un her yerinde varmış gibi geliyor, çünkü neredeyse bütün minibüslerde bu tip konuşmalar geçiyor. Size de öyle geliyor mu?